MENGELING VAN GEDICHTEN. 21
Hy zal in Alkmaars hout en netgefchoren dreeven Met haar in zuivre weelde en vergenoeging leeven. Gelyk de tortelduif zyn teder gaaike kust, Zo boet nu Veldman ook zyn' kuisfchen minnelust. Nu zal zyn graazend vee, met zyn verdriet bewogen Als hy naar 't Y vertrok, Tri et meer met treurige oogen Hem nazien op 't veld, dat hy vol rouw verliet: Wie weet hoe 't hupplen zal,wanneer 't hem wederziet? De Maagfchap blaakt alreeds van uitgeltrekt verlangen Om braaven Veldman met zyn dierbre Bruid te ontfangen;
Dan wil het gantfche vlek met hem ten reije gaan.
Vrymond.
ó Leeuwendaalfchc jeugd! hef nu een feestlied aan. Beitrooi, om Matelief, den grond met madelieven. De min, die 't al verwint, wist haare borst te grieven. Zy zal, om Veldmans wil, met hem vernoegd en bly', Zyn lammren weiden aan den overkant van 't Y. De vroome Radegond, haar eenig kind genegen , Stond langen tyd in 't eerst des Bruigoms liefde tegen, Maar geeft het eindlyk op, van zyne deugd voldaan.
Vrederyk.
Bataaffche Herdrenrei! hef thans een veldlied aan. Omtuil knaap Veldmans kruin met jeugdige lauw. rieren:
Hy won den liefdeprys: gy moet hem 't hoofd verfieren. Gy waart getuige van de droefheid zyner ziel, Toen hem zyn eerfte Lief, zyn Rozemond, ontviel. Gy weet dat ze, eer haar trouw op aard' had uitgeblonken, (Tchonkeir; Hem heeft een dierbaar pand, een' lieven Zoon geB 3 Dat