'K weet nie woa dak moe begunnen, meskien ist de waarhiet nie pak het mee, of loat het waaien 'k was er zelve ook nie bie. Wanneer of woar ie was geboren 'k ken ze noame en toenoame nie 'k kan geen bronne bie vermelden, moar 'k vertelt ton, 't was ook vertelt a mie 't was een vintje van nie vele meskien wast wel een klucht van God z'n ouders an der oal negene, em kreeg den overschot Je was nie rap in rekenen en lezen viel hem zwoar skrieven kost ie nie me rechts e klappen deed ie ook een bitje roar moar bie ieder loperkoerse, liept ie em als eersten bin'n 't was echt moeilijk, voor doar in 't dorp een concurent te vind'n 't was me versluste bloamen up 't schavotje op kerkepling moar em stund in gedacht'n oal, up de spel'n in Berlin ie trainde up de trap'n van de torre vande kerke liep de been'n van zien lief. Zien broere vroeg: "moei gie nie werk'n" Z'n moeder zei: "mo vintje toch, zie da' je nie forceert, Kom beter in de kerke, en zie da'j God in ere eert. Ach Jongene zei z'n vader, ge et gin recht van te bestoan. Kom moar mee noar de fabrieke, Ge goat wel wet'n wuk gedoan. E zie je ton kloar me werk'n, en ej er toan nog goesting in, ton ku je van mie nog altijd wel e ké, goan spel'n in Berlin Moar Voader luistert effkens Ge verstoat mie heel verkeerd Ik ben mie up an't warmen Voar a't land mie selekteert En ie wiert ook opgeroepen moar het was nie voar de sport Z'n land dat em nodig, want ze kwam'n volk te kort Dus ie ging em aan goan melden in de dichtst bie zinde post Den officier die vroeg em: "Wuk doe gie voar de kost?" Ik ben een schichte achter mien uren, ik ben een haze van beroep Ze zeiden, vint da komt goed ut, don zie je de rapsten van de troep Van de oorlog wist ie niet, want ie was echt nie vreet slim moar op karte lag het front al wel op weg Noar de spel'n in Berlin Vor dertig meter winste, ging'n er dertienduzend an, Vor dertien doag', loater, weer die meters of te stoan. Moar em, ie a geluk, da zei de kapelaan, Die kogel in uw been, voar u is de'n oorlog ol gedoan. Ze pakten zien bassasse, ze zetten em up den tring, Wie wit ku je nog goan kiek'n noar de spel'n in Berlin Ie mankte deur zien dag'n 't was zien laatste joar Ie was nie goe in kreupel zien Het leven viel em zwaar Oender versluste bloamen, vlak bie 't kerkepling, doar ligt ie nu te rust'n en up zien grafsteen stoan de zinn'n meedoen is belangrijk moar nie aj nooit ku winn'n en z'en ze uteindelijk afgelast, de spel'n in Berlin.