DB AVOND. I03
;De vriend der Deugd befteed zynkostlyke uuren Steeds aan iets nut, iets aangenaam, iets goed; En daar hy dus, als mensch , zyn pligt voldoet,
Smaakt hy een vreugd, die 't leven kan verduuren.
De wufte knaap, vervoert door zyne lusten, Sluipt nu reeds in het fnood verblyf der fchand, Verkwist zyn goed, gezondheid en verftand:
Mogt niet te laat 't geweten hem ontrusten!
Het juffertje zit met de naald, of boeken, Of zingt en fpeelt, meteen' vriendin of vier, Een Vaderlands liedje op haar fraai Clawier;
Zy hoeft haar vreugd niet buiten's huis te zoeken.
Zo wordt veelal den avond toch geflecen, Tot dat hy wordt vervangen van den nagt; Gelukkig hy, die t' aller tyd betracht
Het geen word goed gekeurt van zyn geweten.
$ «ET