GOdts Geest, een wint van Godt gedreven,
Zal kracht aen myne liefde geven.
Al blies de wint van tegenspoet,
De vlam mocht stoppelen verteren
Van ydelheit, maer kon niet deren
Het gout van 't Godgewydt gemoet.
Dat kan de vlam zoo wel verdragen
Als d'allerfelste hamerslagen:
Zelfs wordt het door het vuur geproeft;
Het blinkt veel schooner dan te voren
En wordt van Jezus uitgekoren
Als 't geene zuivring meer behoeft.
Die zuivring moet my 't vuur verwerven,
Dat onder d'assche zou versterven
En laten my d'onzuiverheit,
Blies Godt geen winden uit den hoogen
En stichtte door zyn Alvermogen
Een vlam die 't al in kolen leit.
Gewenschte winden blyft maer waeien;
Gy zult den Hoogsten wierook zwaeien
Wiens geur zyn vriendlyk hart verquikk'.
Ik zal my by de kolen warmen
En Hy zich over my erbarmen.
O welgezaligt oogenblik!