Column: Verdumpert
Ierland is een prachtig land. Nit umdat ze doar apart hoge Alpen hebt. Nog minder um zunoavergöttene stranden. (Palmbeume hebt ze der dan wier wal). Ierland is vuural mooi um et volk wat der wont. Meestal plezerig, altied vreandelik en ze kwaakt oe de oren van n kop. A'j ze verstoat.
Et gros kump doar ieder vrie ogenblik bie mekoar in pubs. Op vrie- of zoaterdagoavend trekt ze der nen gitaar, ne fluite, uilleann-piepen of nen bodhrán bie op 'n skoot en maakt ze craic (skik) vuur tiene. Gewoon met nen koppel möage. Of met wildvrömden dee as der toovallig bie komt zitten. Diploma's hoovt ze der ook nit vuur te hebben. Ken iej twee akkoorden? Spöl op! Wat gef et as et een betjen vals is? Nums is perfekt. A'j mer skik hebt. Hop! Sláinte!
Samen heuren. Doar geet et oetendelik umme. Is nog bewezen ook. Leu dee as samen zingt (of anders muziek maakt) kriegt een geveul van bie mekoar heuren. Dat is dan ook et vuurnaamste doel dervan. Nit um de blits te maken dat iej et zovölste gelikte riedelken könt. Gewoon eaven de dagelikse kroam achter oe loaten en skik hebben met mekoar. Zo as Lohues al zung: "Gereformeerd, Communist, Rooms Katholiek, we hebben allemaol baat bij muziek."
Mer Nederland is noar Amerikaans model ebrand op wier de volgende supersteare. Idols, Holland's Got Talent, The Voice of Holland, de ene talentenjacht is nog nit umme of iej könt oe alwier inskrieven vuur 'n volgenden. Iedere muzikale egenheid wat nit in et Hilversumse plaatjen past, wörd vuur volk en vaderland te kakken ezat. Vernem iej nooit wier. De winners trouwens ook nit, want noa de show zint de programmamakers ze nit mear neudig um kiekciefers te trekken. En oet zikzelf redt dee et ook nooit helemoal. Gin wonder ook: Nederlandse artiesten dee as in keukelig Engels vuur andere Nederlanders zingt. Iej vernemt det ze oe bie 'n bok doot. Te glad estrekken, vuur ekauwd, autotune ftw. Nit herinnerensweard. Next!
Doarnöast löp alleman verdan met nen klookfoon in de anslag. Vuur'j et weet stoa'j op Dumpert. En dus dörft den duursnee Nederlander nauweliks nog in et wild te zingen, fluiten, spöllen of überhaupt vuur ne groep te stoan. Zunde. Want doar wörd de wearld juust meuier van. Wiej hebt allemoal wal wat biezeunders. Ik heuge mie nog Vosman de skoolmeister. Den gung iederen morgen op et fietsken hen woarken. Zinne kleine fluitverskes galmden duur de stille stroate, op et ritme van zin krakende zadel en zinne rättelkettene. Den had gin speciaal zangfietspad neudig. Zinnen dag begun good. Den van mie ook.
Martin ter Denge