Vegn rokhves fun felder,
Oy, brider getraye,
hob ikh a mol nit lider gezungen,
vayl nit far mir di felder flegn grinen
un nit far mir flegt toy aroprinen.
In enge kelers, in finstere vi nakht,
bin ikh gezesn, gezesn farshmakht,
in keler hot umetik zikh getrogn
mayn nign vegn tsores un laydn un plogn.
Kol virtisher taykhl zolst flisn, zolst flisn,
un gib ale fraynt mayne fraylekhe grusn,
in gliklikhe kolvirt iz itst mayn heym,
bai mayn fenster shteyt a bliyender boym.
Di felder far mir, far mir oikh itst grinen,
fun zey milkh un honig far mir oikh rinen,
kh'bin gliklikh!
Du zolst mayne brider dertseyln,
vegn kolvirtshe felder zing ikh itst mayne lider!
Over weidse velden,
lieve vrienden,
had ik in mijn liederen niets te melden.
want voor mij geen bloeiende gewassen,
geen dauwdruppels aan de grassen.
In enge kelders, donker als de nacht,
heb ik gezeten, vol smacht
en opgestegen is een droevig lied,
van smart en ongekend verdriet.
Rivier van de kolkhoz, stroom nu blij,
en groet alle vrienden hartelijk van mij.
zeg dat ik nu in de kolkhoz woon,
met voor mijn raam een bloeiende boom.
Nu bloeien voor mij velden en het lover,
van melk en honing loopt het leven over,
ik ben gelukkig!
Je moet mijn broeders melden:
ik bezing in mijn liederen de kolchoz velden!