208 - ZANG.
Zy jaagen toch naar één en 't zelfde doel.
Hy die de Rust verkiest voor 't Stads gewoel;; Hem die de rust ten fterkften kan mishagen, En in 't gewoel verkwist zyn beste dagen;
Hy die ten Hoove in pracht en luister leeft i
En hy die zich in eene Cel begeeft:
Hy die alleen, (ö fchand!) zich zelf bemint;
Hy die zyn ziel aan zynes vriends verbindt';; Hy, die misleidt door onbetaamlykheden, Een fchandvlek is in 't ryk der eedle zeden;
Hy die der deugd eerbiedig hulde doet,
Die haar bemint in voor- en tegenfpoéd:
Gelukkig zyn,: dit fpöort hen allen aan.
De Dichter ftreeft hierom naar lauwerblaên; De Wysgeer fpilt hierom zyn levenskragten, Sterft veeltyds vroeg, verteert door zyn' gedagterr.
Gelukkig zyn , is 't wit waarop hy fchiet,
Ligtzinnigheid, dien gy uw gunstüng hiel
Aaa !