ÖE BLYDE VROUW. rj
ïk moest een week Eitje koken» Daar myn Moeder veul van houd,
't Flesje Ryns wierd ópgebrooken Bynaa hondert jaaren oud.
't Was hem door zyn Baas gefchonken, Toen hy laast die krankheid hadt; .
Nooit hadt hy er van gedronken; " 't Is voor Moeder, zei hy, fchat".
Niemand mogt er ook van proeven, 't Wierd wel digt weêr toegedaan;
't Moest alleen maar ten behoeven Van myn Moeder blyven Haan.
'k Zie myne oude Moeder fchreyen
t
Aan den hals van mynen Man;
En myn Kind zyn Besje leyen, Och, zy houdt er zo veel van!
Hv