AAN MYNE KUNSTVRIENDEN. 19
Zyne ongo'dsdienftiglieid , zyn roekloos leven klimt, Naarmaate dat de dood hem van naby begrimt. Hy acht zachtmoedigheid aan zyn befoep oneigen; Zyn taal jaagtfiddring aan;zyn oog fchynt elk te dreigen: Hem kleeft, ook by zyn' vriend, een woeste ftuurschheid aan; Hy waant in ieder met den vyand om te gaan. Y/ie in begrip met hem vcrfchilt, moet met hem vechten: Zyn Godfpraak is het ftaal; dat moet zyn lot bedechte»: Hy vliegt in gramfchap op zodra men hem braveert, Gelyk het buskruid, dat hy dagelyks handtcert. Hy dekt, daar hem 't geweld kan boven 't recht bekooren, Met vederhoed of helm vergeefs zyne Ezelsooren.
Mercator wierd berucht door kennis en beleid : Hy boeit het koopgeluk aan zyn fpitsvondigheid; Weet met één penftreek fchadc of voordeel te bereeknen; Wint fchatten van belang door Hechts zyn' naam te teekneu. 't Is waar, hy is een man in fchrander koopbewind, Maar in de gronden van het Christendom een kind: En als zyn flinksch beflaan, zyn laage en valfche treken, Zyne Ezelsooren , aan het volk Hechts éénmaal bleeken ,
B * Mev"