ki& ©e welverdiende lof.
Op 't middaguur laat hy zich vinden üan zynen nederigen disch,
En toont aan zyne huisgenooten Dat hy niet ongezellig is.
Een vyand van 't verdrietig knorren 3 Niet lui of lekker opgevoedt,
Begraauwt hy ons nooit om zyn eeten; *fc Is altyd wel, 't is altoos goed.
Zyn' vrienden heeft hy nooit vergeten. Ook dan als yder hen verlaat; s
Hun rampfpoed geeft zyn' liefde kragten* Zy groeit door 't groeyen van den haat.
Hy blyfc hen by in lyfsgevaaren; Wie immer van zyn' vrienden vloodt,
Hy is bereidt voor hen te kampen; Hy vreest niet voor de fmart, of dood. cQ ' ' ■ Van1